အရုိင္း

အရုိင္း
……………..

မေရရာမေသခ်ာေတြမ်ားတဲ့ေနာက္မွာ
အိပ္မက္တစ္ခုကုိအေဖာ္ျပဳေနရတာလဲ
ေမာလွၿပီ
ပန္းလွၿပီ
ေမာပန္းလွၿပီ
တခါတခါလမ္းမေပၚတက္ၿပီးငုိေၾကြးလုိက္
ပ်ံဝဲေနတဲ့လိပ္ျပာေလးေတြေနာက္လုိက္ၾကည့္လုိက္
ဘဝေတြကုိသာယာမိေနခဲ့မိတယ္
ခ်ိဳင့္ကြက္ကုိလည္းငါမျမင္ခဲ့
ခ်ိဳင့္ဝွမ္းကုိလည္းငါမျမင္ခဲ့
တဒဂၤတခဏမွ်သာျမင္ေနမိတဲ့ငါ
ခုေတာ့………….
ေရခမ္းတဲ့ငါးေလးအျဖစ္ေနလိုက္အုံးေပါ့
ေလာကဓံအရသာဆုိတာသိရေအာင္လုိ႔……….။ ။

ဇြဲမာန္(အင္းဝ)

Comments

Popular posts from this blog

အလြမ္းၿမိဳ႕

လမ္းေပၚကလူ