အႏုပညာပန္းခင္း

ေဆာင္းရာသီရဲ႕အိမ္မက္ …………………………… လြင့္ေမွ်ာ့စအိမ္မက္ထဲမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ဒ႑ာရီပုံရိပ္ေတြကုိ ျမင္ေယာင္လာရင္း……… ခုိက္ခုိက္တုန္္ပစၥဳပၸန္ကုိ ေက်ာခုိင္းေနခဲ့မိၿပီ…….။ အိမ္မက္ရဲ႕ဇာတ္လမ္းေလးထဲမွာ ေပ်ာက္လုစနတ္သမီးေလးကုိ လုိက္ရွာေနရင္း……… ေအးျမတဲ့ေဆာင္းရာသီကုိ အမွတ္ရမိတယ္…..။ နိဂုံးရဲ႕ဇာတ္ဝင္ခန္းမွာ အလြမ္းေတးေတြသီဆုိမယ္္ဆုိၿပီး ခ်စ္သူဆီကစာလႊာကုိလွန္ေလွ်ာမိတဲ ့အခုိက္ ညကလြင့္စင္ခဲ့တဲ့ေစာင္ပါးပါးေလး ကုိ သတိရမိတယ္…….။

ေဆာင္းရာသီ …………………. အုံ႔အုံ႔ဆုိင္းဆုိင္းျမဴမႈံေတြၾကားမွာ ခရီးတစ္ခုစတင္ဖုိ႔အတြက္ ေႏြးထည္တစ္ထည္ကုိလုိက္ရွာေနမိ တယ္..။ လွပတဲ့သဘာဝရႈ႕ခင္းေတြၾကားမွာ ေအးျမတဲ့ရင္ခြင္တစ္ခုအတြက္ ေႏြးေထြးမႈကုိလုိက္ရွာေနမိတယ္…. ။ အထီးက်န္တဲ့ငါ့ေနရာေလးမွာေတာ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္မက္ခဲ့မိတဲ့ အိမ္မက္ေလးကုိ ျပန္လည္ႏူိးထေစဖုိ႔ဆုိၿပီး…… ေအးခ်မ္းတဲ့ေဆာင္းရာသီေလးမွာ ေႏြးေထြးမႈကုိအလုိရွိေနတဲ့ ငါ့အတြက္………………… ေစာင္တစ္ထည္ကုိလုိက္ရွာေနတုန္း ပါပဲ………။         ။

“အလြမ္းည’’ ရဲ႕ကုန္ဆုံခ်ိန္ ……………………………… ပုထုဇဥ္လူသားမွန္ရင္သံေယာဇဥ္ႀကီ းတက္စၿမဲဟူေသာအဆုိသည္ျငင္းဆုိဖု ိ႔ရန္အလြန္ခက္ေသာစကား ပင္ျဖစ္သည္။ မိမိနွင့္နီးစပ္ရာပတ္ဝန္းက်င္ေ တြမွာသံေယာဇဥ္ရွိၾကစၿမဲပင္။ ကုိယ္တြယ္တာစရာ၊မက္ေမာစရာေတြကုိ ေတြးေတာၿပီးသံေယာဇဥ္တြယ္တာေနခဲ့ သည္။ လြမ္းေဆြးျခင္း၊ေအာက္ေမ့ျခင္းေ တြဟာပုထုဇဥ္လူသားေတြရဲ႕ သာယာမႈေဖ်ာ္ေျဖရာစံရိပ္တစ္ခုျ ဖစ္ခဲ့ေပသည္။ ေန႔စဥ္လုပ္ေနၾကသြားလာခဲ့သမွ်ေတြ ကုိေအးၿငိမ္းသာယာတဲ့ေနရာေလးေတြ မွာ လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ေတြးေတာေအာက္ေမ့ျ ခင္းဟာေပ်ာ္စရာအလြန္ေကာင္းလွေ ပသည္။ ယၡဳလည္းကၽြန္ုပ္တုိ႔မေမ့နုိင္ဖြ ယ္ရာ ည ေလးတစ္ညေမြးဖြားလာခဲ့ေပသည္။ လူတုိင္းလူတိုင္းမွာသူ႔ဘဝေလးသူ ေမ့ေပ်ာက္ဖုိ႔မလြယ္ကူေသာအတိတ္ရဲ ႕အေၾကာင္းအရာေလးေတြ ရွိေနခဲ့သည္မဟုတ္ပါလား။ ကၽြနု္ပ္တုိ႔ရဲ႕”အလြမ္းည” ကေလးမွာေတာ့ထိန္းလင္းတဲ့လမင္းႀ ကီးေအာက္မွာေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ကစားဖြ ယ္ကုိယ္စီျဖင့္ေဆာ့ကစားေန တဲ့ကေလးသူငယ္တစ္သုိက္ေျပလႊားေဆာ ့ကစားေနေလရဲ……….. “ေညာင္ပင္တေစၦ ေဝေလေလ နင္ဘယ္ကုိင္းမွာေန.. ေညာင္ကုိင္းမွာေန..။ နင္ဘာသီးစား… ေညာင္သီးစား….။ နင...

မ ကၽြန္ေတာ္ မ ကုိ အရမ္းခ်စ္တယ္ မရယ္။ မ ရဲ႕ ယဥ္ေက်းေသာအမူအယာေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို တမ္းတေစခဲ့တာလား မရယ္။ မ ရဲ႕ေနပံုထုုိင္ပုံက ေအးတိေအးစက္ေနတတ္တယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိတာေပါ့။ အဲဒီလုိ ေနတတ္တဲ့ မ ရဲ႕ အက်င့္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္ ေနမိတယ္။ တခါတခါ  မ ေျပာလုိက္တဲ့ စကားသံက ခ်ဳိသာလုိက္တာဗ်ာ။ မလုိအပ္ပဲ မ မေျပာဘူး ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္သိထားတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းေတြက  မ  အေၾကာင္းကို မသိေတာ့ ေျပာၾကတာေပါ့  မ က မာနႀကီးတစ္ခြဲ သားနဲ႔ဆိုတာမ်ဳိး၊ ေရခဲတုံးကေတာင္ အရႈံးေပးရမယ္ဆိုတာမ်ဳိးေတြေျပာၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ မ ကို ခ်ီးက်ဴးတာလည္း ရွိေသးတယ္ မ ကုိၾကည့္လုိက္တုိင္း တစ္ခုခုခံစားမိသလုိရွိတယ္လုိ႔လည္း ေျပာၾကေသးတယ္။ ဒါေတြက မ ရဲ႕အေၾကာင္းကို သူတုိ႔မသိၾကေသးလုိ႔ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ ေလ။ တကယ္ေတာ့  မ က မာနႀကီးတာမဟုတ္ပါဘူး ဣေျႏၵရွိတာပါ။ မ ရဲ႕ ႀကီးမားေသာဣေျႏၵက မ ကုိလႊမ္းမုိးခဲ့တာပါ။ အဲဒီဣေျႏၵေၾကာင့္လည္း မ ရဲ႕ လွေတြတုိးေစခဲ့တာေလ။ မ ရဲ႕အလွအပေတြကုိ တိုးေစခဲ့တာေလ မ ရဲ႕အလွကုိ ေငးေမာၿပီး ရူးသြပ္ခဲ့ရတာေတြ ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာ အၿမဲလုိ ကိန္းေအာင္းေနခဲ့တယ္။ အကယ္၍သာ မ ႏွင့္သိခြင့္ရမယ္ဆုိ...

ေတာင္းပန္ပါတယ္……..ေလာကဓံရယ္ …………………………………………….. ေလာကဓံဆုိတာ………… ငါ့အတြက္မ်ားျဖစ္ေနမလားမသိ ရုိက္ခက္သည့္ဒဏ္ခ်က္က ရာေထာင္မကပ်င္းလြန္းေနတယ္ ျဖစ္နုိင္မယ္ဆုိရင္………… သုညဒီဂရီမဟုတ္ရင္ေတာင္မွ နည္းပါးတဲ့ရုိက္ခ်က္ေလးျဖစ္သင့္ ပါ ခုေတာ့…………………. ေၾကမြသြားတဲ့ငါ့ဘ၀ေလး မင္း ျမင္သြားမယ္ဆုိရင္ လိမ့္ဆင္းလာမဲ့မ်က္ရည္စက္ေတြက ျမစ္တစ္ခုဖန္ဆင္းသြားလိမ့္မယ္ ေလာကဓံကေက်နပ္တယ္ဆုိရင္ ျဖစ္ခ်င္တဲ့အတုိင္းတာမဟုတ္ရင္ေတ ာင္ ျဖစ္သင့္တဲ့အတုိင္းတာေလး ကၽြန္ုပ္ဆီပုိ႔ေပးခဲ့ပါေနာ္….. ေတာင္းပန္ပါတယ္……ေလာကဓံရယ္ ကၽြန္ုပ္ေပ်ာ္ခ်င္လြန္းလုိ႔ပါ…။

“ေသြးတစ္စက္ရဲ႕တန္ဘုိး” …………………………….. ျဖဴစင္ျခင္းေမတၱာေတြနဲ႔ ေစတနာဗလပြေတြကုိပုံေဖာ္ရင္း ဘဝရဲ႕ႀကီးမားမႈကမၺည္းသစ္ကုိ ကုိယ္တုိင္ေရးထုိးနုိင္ဖုိ႔အတြက ္ ႀကီးမားတဲ့စြန္႔လြတ္မႈတစ္ခုျပဳလ ုပ္ကာ ဘဝတစ္ခုရွင္သန္ေစဖုိ႔ဆုိၿပီး နီနီရဲရဲ”ေသြး”တစ္စက္ကုိ ဒို႔တေတြလွဴဒါန္းခဲ့ၾကတယ္……။ ကုိယ္ဘဝရဲ႕ပဲ့ကိုင္ရွင္ ကုိယ့္ဘဝရဲ႕အသက္ေသြးဆုိေပမဲ့ လုိအပ္ေနသူဘဝတစ္ခု...... ရွင္သန္ေစရမယ္ဆုိၿပီး ေကာင္းမြန္တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ဒုိတေတြ……………….. နီနီရဲရဲ”ေသြး”တစ္စက္ကုိ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကတယ္…………။ နီနီရဲရဲ”ေသြး”တစ္စက္ဆုိေပမဲ့ ႀကီးမားတဲ့ေမတၱာ ႀကီးမားတဲ့ေစတနာေတြေရာေမႊၿပီး စီးဆင္းလာတဲ့”ေသြး”တစ္စက္က ကမၻာေျမကုိလွပေစႏူိင္ခဲ့ၿပီ………။ ။   ဇြဲမာန္(အင္းဝ)

  “လမ္းေပၚကလူ” …………………………………………………………………….      ကၽြန္ေတာ္စိတ္ေတြဘာလို႕အလိုမက်ျဖစ္ေနမွန္းမသိ ဘာအတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေနမွန္း လည္းမသိ၊ေငြမရွိလုိ႕လားအထီးက်န္္မႈလား၊လူေတြရဲ႕ အေရးမစိုက္မႈလားမသိ၊ကုိယ့္ ကုိကုိယ္အလိုမက်မႈေတြျဖစ္ေနခဲ့သည္။ အိပ္ရာထၿပီးမ်က္နွာသစ္ကာအလုိလုိေဒါသေတြ၀င္လာခဲ့မိၿပီး ဘယ္သူ႕ကုိ ေဒါသ ထြက္ရမွာလဲ၊ ဘာကုိအေၾကာငး္ျပဳရမွာလဲ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ စိတ္၀င္စားသြား သည္။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္ ဒါဟာအထီးက်န္မႈပဲ ဆုိတာ။      သူမ်ားေတြမွာ အေဖာ္ေတြနဲ႕ ေလ ကၽြန္ေတာ္မွာဘယ္မွာလဲ ဘယ္သူ႕ကုိ တုိင္တည္ရမွာလဲ ၊ဘယ္သူ႕ကုိရင္ဖြင့္ရမွာ လဲ၊ဘာအေၾကာင္း ေျပာရမွာလဲဘာေတြျဖစ္ေနမွန္းမသိ တခါလည္းမဟုတ္ ခဏခဏ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ဒီလိုျဖစ္တုိင္း စိတ္ေတြေျဖဆည္ဖို႕စာေတြေရးခဲ့သည္။ အခ်ိန္ေတြကုန္ ေစခဲ့သည္။ခုလည္းအခ်ိ္န္ေတြကုန္ေစဖို႕လၻက္ရည္ဆုိင္သုိ႕ထြက္လာခဲ့သည္။ လၻက္ရည္ ဆုိင္က နီးလုိ႕သာေတာ္ေပသည္။ ဆိုင္ထဲကုိထုိင္လိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႕ “အကုိဘာေသာက္မလဲ” စားပြဲထိုိးညီေလးရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္သံ ဒါသူလုပ္ေနက်အလုပ္ပင္ျဖစ္လိမ့္မည္။ ပုံမွန္လား၊ ခ်ိဳစိမ့္လား၊ဆုိင္မွာ ရတာေတြအကုန္ရြတ္ျပသည္။ ကၽြန္ေတာ္သိလုိက္ၿပီ အ...