အႏုပညာပန္းခင္း

8.8.88 ………………………… ေန႔တစ္ခု လတစ္ခု နွစ္တစ္ခုက သမုိင္းဝင္ေမာ္ကြန္းထဲမွာ ဘယ္လုိမ်ားေရာက္ေနပါလိမ့္ ျပကၡဒိန္ကုိလွန္ေလွာၾကည့္ေတာ့ ေသြးစြန္းေနတာအခုထိမေျခာက္ေသးဘူးဘဲ အရင္ကျမင္ရတာနဲ႔အခုျမင္ရတာ အာရုံကုိလႊဲသြားေစရုံမွအပ ျဖစ္ေနတာေတြကအတူတူလုိပါပဲ ဟုိေရွ႕မွာလည္းခပ္ေရးေရး ဒီနားမွာလည္းခပ္ေရးေရး ေအာ္ၾကဟစ္ၾကအသံေတြအစား ေသြးစက္ေတြကူးေျပာင္းကုန္ၿပီလား ဂယက္ရုိက္ခက္မႈလမ္းမႀကီးေပၚမွာ ရဟန္း ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြရဲ႕အသက္ေသြးေၾကာေတြ ခုခ်ိန္အထိရွင္သန္ေနဆဲ စီးဆင္းေနဆဲ ဒီေန႔ ဒီရက္ ဒီလ ဒီႏွစ္ ရွိေနသမွ်ကာလပတ္လုံး….။   ။                                              ဇြဲမာန္(အင္းဝ)

သဘာ၀တရားေတြရဲ႕အလွပေတြဟာေလာကကုိအလွဆင္ေနသလုိ၊ လူသားေတြရဲ႕စိတ္ဆႏၵေတြဟာလည္းေလာကရဲ႕ေကာင္းက်ိဳးေတြကုိအလွဆင္ခဲ့ေလသည္။ သတၱ၀ါအမ်ားစုေနထုိင္တဲ့ဒီေလာကႀကီးထဲမွာအသိဥာဏ္ကုိပုိင္ဆုိင္ခြင့္ရတဲ့လူသားေတြဟာအမ်ိဳးးမ်ိဳးအဖုံဖုံ ေျပာင္းလဲေနခဲ့သည္။ ခံစားခ်က္ျခင္း၊စိတ္ဆႏၵျခင္းမတူညီေစကာမူရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ရည္မွန္းခ်က္ကုိယ္စီတုိ႔ဘ၀ ေတြကုိရွင္သန္ေနခဲ့သည္။ အားလုံးဟာကုိယ့္ဘ၀ရဲ႕သာယာမႈ၊စုိေျပမႈ၊ဂုဏ္တက္မႈေတြအတြက္အလုပ္လုပ္ၾကသည္မဟုတ္ပါလား။ ထုိအလုပ္လုပ္ရင္နဲ႔ပင္အတၱေတြ မာနေတြ ေလာဘေတြ ေဒါသေတြ ေမာဟေတြ ကူစက္ေစကာအတၱမီးလ်ံေလာင္ၿမိဳက္ေစခဲ့ျပန္သည္။ တခ်ိဳ႕ဆုိလွ်င္ျဖင့္ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားထည္၀ါစြာေနရလင့္ကစားကုိယ္ခႏၶာအတြင္းမွာအတၱမီးလ်ံေတြေလာင္ ၿမိဳက္ၿပီးေန႔စဥ္လုိလုိေသာက ပရိေဒ၀ေတြႏွင့္ေနခဲ့ရသည္။ ဒုကၡတစ္ခုခုႏွင့္ႀကဳံဆုံလာလွ်င္ျဖင့္``ေၾကာက္လွပါၿပီ၊ေနာက္မလုပ္ေတာ့ပါဘူး၊ငါမွားသြားပါတယ္ကြာ´´စသည္ ျဖင့္ေနာင္တႀကီးစြာေျပာတက္ၾကၿပီးအိမ္ေပၚကေနေျမေပၚေရာက္ၿပီးဆုိလွ်င္ျဖင့္ခုန ညီးညဴခဲ့ေသာအျခင္းအရာအားလုံးသည္ေပ်က္ျခင္းမလွေပ်က္ကုန္ခဲ့သည္။`ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရင္ၿပီးေရာ´ဆုိတဲ့အတၱ မာနကျပန္လည္၍၀င္ေရာက္လာခဲ့သည္။ ကုိယ့္ေရွ႕မွာမည္ေလာက္ပင္မရႈ႕ခ်င္စဖြယ္ေတြေတြ႕ရျမင္...

ရွင္သန္ေနဆဲပါ ................. ေပ်ာ္ရႊင္မိပါတယ္ ထင္မွတ္မထားေလာက္ေအာင္ရင့္က်က္ေနလုိ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ဆုိတာအေကာင္းအဆုိးဒြန္တဲြေနတာ ခံႏူိင္ရည္နဲ႔နားလည္မႈကုိအေလးထားဖုိ႔ပါပဲ တခါတခါဟန္ေဆာင္မႈမ်က္ႏွာျပင္က ပတ္ဝန္းက်င္ကုိအႏူိင္ယူေစႏူိင္တယ္ ရင္ထဲကခံစားခ်က္ေတြအျပင္မထြက္ေစဖုိ႔ေပါ့ က်န္ခဲ့သူလည္းလြမ္းသလုိ ျပန္ခဲ့သူလည္းအလြမ္းေတြနဲ႔ေပါ့ ျဖစ္ႏူိင္မယ္ဆုိရင္အနီးနားမွာအလြမ္းေတြကုိေခ်ဖ်က္လုိ႔ ေတာက္ပေနတဲ့ၾကယ္ေတြကုိအတူတူၾကည့္ေနအုံးမွာပါ သတိရလုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္တမ္းတလုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အနီးနားကုိေငးၾကည့္တဲ့အခါ ပုံစံတစ္ခုကအတူတူပါပဲ ၿပဳံးလုိ႔၊ရႊင္လုိ႔၊ရယ္လုိ႔၊ေမာလုိ႔ တခါတခါၾကည္လင္တဲ့လေရာင္ေတြေအာက္ ေမွာင္မုိက္တဲ့ညနက္ေတြေနာက္ တုိ႔တေတြလမ္းေလွ်ာက္ေနဆဲ......။       ။                                              ဇြဲမာန္(အင္းဝ)

ရင္ထဲကခံစားခ်က္အတုိင္း ေခါင္းစဥ္တပ္ခြင့္မရွိတဲ့ငါ့ကုိ နားလည္မႈေတြဘာလုိ႔ေပးရတာလဲ တကယ္ဆုိရင္……….. ငါ ေအာ္ေခၚၿပီးေျပာလုိက္ခ်င္တယ္ မင္းကလြဲၿပီးဘယ္သူ႔ကုိမွမခ်စ္ဘူးလုိ႔ ခုေတာ့……………….. ေဘာင္ေတြစည္းေတြၾကားမွာ ရုန္းရင္းဆန္ခက္နဲ႔ လြမ္းသလုိေဆြးသလုိ တိတ္တဆိတ္ ခြဲခြာရမွာေတာင္ မခ်င့္မရဲ စူးရွတဲ့မ်က္ဝန္းအလွေၾကာင့္လား ယုယတဲ့အၾကင္နာေတြေၾကာင့္လား ရင္ထဲကမသိစိတ္ကေဝခြဲမရ ငါ……..ငါ………..ငါေလ အုိး………… သတိရလုိက္တာ…။       ။                                           ဇြဲမာန္(အင္းဝ)

ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကုိအရမ္းခ်စ္တယ္။ ခ်စ္တယ္ဆုိတာထက္သံေယာဇဥ္ရွိတယ္လုိ႔ဆုိရင္မမွားဘူး။ ျမတ္နုိးတြယ္တာမိတဲ့သူတစ္ေယာက္ကုိသံေယာဇဥ္ပုိမိတာ ကၽြန္္ေတာ့္အမွားလား။ တကယ္ဆုိရင္ ဘာရယ္ညာရယ္မသိခင္ကျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့သံေယာဇဥ္က တခါတခါကၽြန္ေတာ့္ကုိခ်ည္ေနွာင္ေစခဲ့တယ္။ ခ်စ္တယ္၊ႀကိဳက္တယ္၊လြမ္းတယ္၊သတိရတယ္ဆုိတာေတြက အဆန္းမဟုတ္မွန္းေတာ့သိပါတယ္။ ဒါေပမယ္........... ရင္ထဲကျဖစ္ေပၚမႈကုိေခါင္းစဥ္တပ္ရတာကုိကဆုိးလြန္းပါတယ္။ ျဖစ္ေနတာနဲ႔ျဖစ္သင့္တာေဗ်ာင္းျပန္ဧရိယာအျပင္ဘက္ေရာက္ေနၾကတယ္ေလ။ ျဖစ္ေပၚေနတာနဲ႔ျဖစ္သင့္တာကေရာဘာထူးတာမွတ္လုိ႔လဲ၊ အတူတူပဲမဟုတ္လား...... ေရွာင္လြဲမႈေတြေနာက္လုိက္မိၾကရင္းရႈပ္ေထြးလွတဲ့အေတြးနက္နက္ထဲမွာ ခဏခဏေလွ်ာက္လည္မိကုန္တယ္။ တကယ္ဆုိရင္ကၽြဳႏု္ပ္မွားတာပါ၊မျဖစ္သင့္ဘူး။ ျမတ္ႏုိးတြယ္တာမိတဲ့ကၽြဳႏု္ပ္ဘာတက္ႏူိင္မွာမုိ႔လုိ႔လဲ။ လြမ္းရုံ၊ေဆြးရုံကလြဲၿပီးသူမတူေအာင္ခ်စ္ေနၾကတာကုိသူသိတယ္၊က်ဳပ္သိတယ္။ ဒါေပမယ္......ေရွာင္လြဲမရ။ အေနာက္ဘက္စြန္းစြန္းမွာမုန္တုိင္းလာေနလုိ႔ အေရွ႕ဘက္ကအိမ္တံခါးေတြေတာင္ပိတ္ထားရတယ္။ သုိ႔ေသာ္....ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကုိမၾကာမၾကာဖမ္းဆုတ္ထားမိတယ္။ အတိတ္ကနာရီေတြစကၠန္႔ေတြေနရာေတြကုိပစၥဳပၸန္မွာျပန္ေနရာခ်ထားဖုိ႔ေပါ့။ ေအာ္...

ရက္စက္တဲ့သူလာ၏ ............................ အိပ္မက္သံလမ္း တံတားခင္းျပီး နင္းေခ်ခဲ့၇င္ေတာင္ “ကၽြန္မ” ပါးျပင္ထက္က မ်က္၇ည္ ေယာင္လို့မွ မက်ေစ၇ဘူး......“ ေမာင္”......။ နွလံုးထဲကေသြးစက္ တစိမ့္စိမ့္ယိုက်လာေအာင္ အမုန္းျမားနဲပစ္ခဲ့ရင္ေတာင္ “ ကၽြန္မ” ႏူတ္ခမ္းထက္က အျပံဳး ေယာင္လို့မွ မပ်က္ေစရဘူး.......“ ေမာင္”........။ အနာမဲ့ရင္တစ္စံုးကို “ ေမာင္ ” မျမင္ေအာင္ မာယာနဲ လႊမ္းျခံဳ မာနနဲ့ တန္ဆာဆင္ အတၱကို တံခြန္ထူေတာ့ ရက္စက္တတ္တဲ့သူလာ................ “ ကၽြန္မ ” ျငင္းခ်င္ေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့............. ရင္ထဲကေ၀ဒနာ ေနဆယ္ဆင္းမက ပူျပင္းေတာက္ေလာင္ေနတာ ဒီရင္ကအသိဆံုးပါ.................။                              မုန္းသခင္

မနာနိုင္တဲ့အသည္း ........................ ေ၀းေနလည္း မေမ့နိုင္တဲ့ ဒီရင္က ေမွ်ာ္၇ည္ကာမွန္း တမ္းတလြမ္းရပါတယ္.........။ ဖြင့္ေျပာခြင့္မ၇ုိတဲ့ မိန္းမသားဘ၀မို့ အခ်စ္ကိုအံၾကိတ္ ျမိဳသိပ္ခဲ့၇တာ ေမာလွပါျပီး...................။ ေ၀မလိုနဲနီး နီးမလိုနဲေ၀းခဲ့ရတဲ႔ အခ်စ္တစ္ခုကို ေစာင့္စာေငးေမွ်ာ္ေနခဲ့တာ အျပစ္တစ္ခုလို့ မင္းဆိုမလာ........။ “သံုးႏွစ္ဆိုတာ ခဏေလးပါတဲ႔” နူတ္ဆက္လမ္းခြဲစကားက နွလံုးသာေတြ ဆုတ္ပ်က္ ရင္ခုန္သံလည္း ေအးခဲသြားျပီး ခံစားခ်က္ကို ကဗ်ာဖြဲ႔ အလြမ္းေတြ ေ၇နဲ့မ်ာလည္း မနာနိုင္တဲ့အသည္းက မင္းကို သတိရလြမ္းဆြတ္ေနတုန္းပဲ..............။                                 မုန္းသခင္